Kleine zus versus grote zus

“Mama ik ben Emmi kwijt!” In paniek komt Aukje naar ons toegerend. Ik ben niet zo snel in paniek maar aangezien Emmi nogal een boefje is op het moment kreeg ik het toch wel even heet, we waren namelijk in het centrum van Center Parcs dus ze kon werkelijk overal zijn…

Snel sta ik op van tafel en ik loop richting de speelhoek, waar Emmi nog niet zo lang geleden heel erg lief zat te spelen. Geen Emmi te zien, precies zoals Aukje al zei. Ik kijk om me heen en zie Emmi aan komen lopen, met een grote glimlach aan de hand van een ober. In haar andere hand heeft ze een kleurplaat. Emmi was niet kwijt, ze was gewoon het probleem van haar grote zus op aan het lossen.

Even daarvoor zei Aukje namelijk dat ze graag wilde kleuren en omdat ik net een bord eten voor mijn neus had staan, zei ik dat ze dat zelf even aan de serveerster mocht vragen. Dat durfde ze niet, dus vroeg ze aan Emmi of zij het wilde doen. Alleen had ze niet verwacht dat Emmi dat ook werkelijk zou doen, dus vervolgens was ze Emmi kwijt. Overigens trok Aukje alsnog aan het kortste eind, want Emmi kwam met één kleurplaat terug en je begrijpt dat ze die natuurlijk niet af wilde geven. En terecht πŸ˜‰

Ik vind het wel typerend voor de zusjes. Aukje is altijd al meer verlegen, de kat uit de boom kijkend meisje geweest. Ze is bescheiden maar laat gelukkig ook het kaas niet van haar brood eten. Emmi daarentegen, loopt al mee in de bediening op de Hoeve als je niet oppast πŸ˜‰ gooit tijdens de boodschappen chips in de kar omdat ze daar zin in heeft (zou Aukje nooit zomaar durven), weet al heel goed wat ze wil en geeft ook zonder blikken of blozen haar grote zus de schuld van iets wat zij heeft gedaan.

Aukje vindt het wel fijn, zo’n kleine zus die ze klusjes kan laten opknappen die ze zelf niet durft of waar ze zelf geen zin in heeft. En Emmi, die laat zich alleen voor het karretje spannen wanneer het haar uitkomt en heeft haar woordje tegenwoordig wel klaar. Ze moet nog drie worden, dus ik ben heel benieuwd hoe deze kleine dame zich nog gaat ontwikkelen. Er staat in ieder geval al een “Emmi’s leukste uitspraken” in mijn concepten, want we lachen heel wat af met deze kleine deugniet…

Verschillen jullie kinderen ook zoveel van elkaar?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.