Je baby leren slapen zonder te laten huilen! (+ stappenplan)

leren slapen zonder huilenEen maand geleden vroeg ik me nog af of Emmi überhaupt wel ooit in haar bed zou leren slapen. Maar tegenwoordig slaapt ze bijna alle slaapjes gewoon in haar eigen bedje, zonder te huilen! Zo heb ik het aangepakt…

Baby’s die de hele dag slapen? Dat kennen wij niet. Aukje was als baby geen goede slaper, overdag tenminnste. ‘s Nachts sliepen en slapen ze beiden gelukkig wel. Na een maand of drie kwamen we bij Aukje achter de toverformule, ze was een buikslaper. Zodra we haar op haar buik legde was het goed en viel ze lekker in slaap. Maar Emmi vindt het niet fijn om op haar buik te liggen. Dus waar ik de eerste maanden nog dacht “dat komt dadelijk vanzelf wel goed”, begon ik me toch steeds meer zorgen te maken. In mijn armen sliep ze heerlijk, maar zodra ik haar weg wilde leggen begon ze te huilen. Ik geloof dat ik zo’n beetje alles had geprobeerd, tot ik op een gegeven moment een wanhopig berichtje naar mijn blogvriendinnetjes stuurde.

Ik wist het even niet meer. Emmi sliep alleen bij mij. Soms hooguit tien minuutjes in haar babynestje, maar vaker niet dan wel. Ik kwam werkelijk nergens meer aan toe. Niet aan mezelf, niet aan Aukje, niet aan het huishouden, overal had ik het gevoel achter de feiten aan te lopen. En daarnaast maakte ik me ook een beetje zorgen. Want mijn eerste werkdag kwam steeds dichterbij en op het kinderdagverblijf kunnen ze ook niet de hele dag met haar rondsjouwen. Dus ik gooide mijn frustraties in de groep.

Lief als de meiden zijn kwamen ze allemaal met tips. En verschillende moeders, verschillende gedachten en manieren van opvoeden. Dus ik besloot om als eerste de “laten huilen” techniek te proberen. Eerst een paar minuutjes en dan steeds langer. Maar ik was nog maar net begonnen en voelde me vreselijk. Iedereen die Emmi kent weet dat ze niet zachtjes en subtiel huilt. Haar gekrijs gaat door merg en been. Vreselijk. Laten huilen gaat zo tegen mijn gevoel in dat ik er meteen mee gestopt ben. Dit ging hem niet worden.

Toen kreeg ik een andere tip. En ineens bedacht ik me dat ik deze manier bij Aukje ook had toegepast. Ik was het alleen even vergeten omdat je bij een tweede nou eenmaal minder tijd hebt dan bij de eerste. Minder tijd dus om te wachten totdat je baby slaapt. Maar dat was wel wat ik ging doen. En wonder boven wonder, het werkte! Al meteen de eerste keer sliep ze binnen tien minuten, zonder tranen. En toegeven, het was een slaapje van een half uur, maar ze was zelf in slaap gevallen in haar eigen bed. Inmiddels slaapt ze nog geen twee uur aan een stuk, maar dat doet ze ook niet in mijn armen dus daar ligt het niet aan. Maar ze valt zelf in slaap, in haar eigen bed en gisteren sliep ze zo zelfs een uur! We boeken vooruitgang en daar ben ik super blij mee!

Stappenplan:
  • Let goed op de signalen van je baby. Is je baby moe (gapen, oogjes wrijven, jengelig) dan ga je naar boven.
  • Doe je baby haar slaapzakje aan, zodat het duidelijk is dat het bedtijd is.
  • Leg je baby in bed, stop je baby in en geef eventueel de speen of knuffel.
  • Lamp uit en weglopen.
  • Zodra je baby begint te huilen loop je terug. Ga er naast zitten en aai je baby over haar wang of hoofdje. Dat ze weet dat je er bent. Troost je baby zonder haar uit bed te halen.
  • Krijg je haar niet getroost, haal haar uit bed maar ga niet van de (donkere) kamer af. Zodra ze rustig is, leg je haar terug.
  • Nu blijf je naast haar zitten. Als ze onrustig is dan kan je haar wang blijven aaien totdat ze slaapt.
  • Als dit goed gaat, dan stop je met haar in slaap kriebelen. Je gaat wel naast haar zitten, maar raakt haar niet aan.
  • Als dat eenmaal een paar dagen goed gaat dan kan je:
    • aan de andere kant van de kamer gaan zitten in plaats van naast haar bed. En als dat goed gaat dan kan je voortaan gewoon weglopen. Blijf wel reageren als je baby gaat huilen (niet jengelen, maar echt huilen). Dan leert je baby dat ze op jou kan vertrouwen en dat je er bent als ze je nodig heeft.
    • meteen weglopen en wegblijven als ze gaat jengelen. Laat haar een paar minuten jengelen en als het niet vanzelf overgaat dan ga je terug om de speen of knuffel terug te geven. Waarschijnlijk is dat voldoende om in slaap te vallen.
  • Uiteindelijk kan je haar gewoon in bed leggen en weglopen, en moet je hooguit nog een keer terug om een speentje terug te geven.

Als je het zo leest dan lijkt het zo simpel en dat is het eigenlijk ook. Je moet alleen even geduldig zijn en even investeren. Hier heeft het ongeveer twee weken geduurd, en er zit nog steeds vooruitgang in. Hopelijk worden de slaapjes binnenkort ook langer.

Liefs Charlotte

Volg je mij al op Instagram, Facebook, Twitter en Bloglovin?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.